PDA

Εμφάνιση Πλήρους Έκδοσης : MERES TOU '87- H PRWTI EPISIMI AGPIMENI MAS!!!!



MaD
24-09-2005, 10:10
Το σύνθημα «είναι βαριά, βαριά...» κάνει απόλυτη ομοιοκαταληξία με το επώνυμο του Θοδωρή Παπαλουκά, ωστόσο ο 28χρονος πλέι μέικερ, ηγέτης της εθνικής ανδρών στην πρόκριση επί της Ρωσίας, δεν μπαίνει καν στο «τριπάκι» να παίξει με τις λέξεις ή έστω να αστειευτεί ελάχιστες ώρες πριν από τον αυριανό (24/09) ημιτελικό με τη Γαλλία.

Επειτα από την αυτοκρατορική εμφάνισή του στην αναμέτρηση της προημιτελικής φάσης με την Ρωσία του Αντρέι Κιριλένκο, ο άσος της ΤΣΣΚΑ Μόσχας έχει γίνει περιζήτητος. Δεν είναι τυχαίο ότι στο δωμάτιο του ξενοδοχείου, όπου έχουν καταλύσει οι αποστολές των οκτώ φιναλίστ του 34ου Ευρωμπάσκετ, ο συγκάτοικός του, Παναγιώτης Βασιλόπουλος, έχει επιφορτιστεί με διπλή... αποστολή.

Εκτός από το ότι ο πιτσιρικάς του Ολυμπιακού συλλέγει σαν... σφουγγάρι τις πληροφορίες, που εκπέμπει ο 28χρονος γκαρντ, εκτελεί και χρέη... γραμματέα, υπό την έννοια ότι... όλη η Ελλάδα αναζητεί στο τηλέφωνο τον συμπαίκτη του και αν έλεγε «ευχαριστώ» σε όλους για το σόου που έδωσε την προηγούμενη ημέρα, θα έχανε το μυαλό του. «Πρέπει να μείνουμε συγκεντρωμένοι και να μελετήσουμε τον ημιτελικό με τη Γαλλία και μάλιστα απερίσπαστοι από οτιδήποτε θα μπορούσε να μας αποπροσανατολίσει», σχολίασε ο διεθνής γκαρντ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι 23 πόντοι του στον θρίαμβο επί της Ρωσίας, «της τρίτης οικογένειάς μου, μετά την αληθινή οικογένειά μου και την εθνική ομάδα», όπως εξομολογήθηκε μετά τη λήξη του αγώνα, συνιστούν ατομικό ρεκόρ πόντων. Το προηγούμενο ήταν οι 17 πόντοι που είχε σημειώσει στον καταραμένο αγώνα - μπαράζ με τη Γερμανία του Ντιρκ Νοβίτσκι πριν από τέσσερα χρόνια στην Αττάλεια της Τουρκίας. Εκείνος ο αποκλεισμός με 75-80 και οι πέντε άστοχες βολές του στα τελευταία 15 δευτερόλεπτα έχουν ήδη διαγραφεί στον... σκληρό δίσκο του μυαλού του. Τώρα πάει για άλλα και σε τελική ανάλυση, τέτοια ματς μετατρέπουν έναν αθλητή από παιδί σε άνδρα!

Αραγε, ο άσος της ΤΣΣΚΑ πιστεύει στο πεπρωμένο; Στο Ευρωμπάσκετ του 1987, η εθνική ομάδα είχε επικρατήσει εις διπλούν της Γιουγκοσλαβίας. 18 χρόνια αργότερα θα τα καταφέρει απέναντι στη Γαλλία, την οποία συνέτριψε (64-50) στην πρεμιέρα του Ευρωμπάσκετ στη «Χάλα Πιονίρ» και ετοιμάζεται για ένα ακόμη... deja vu. «Δύο αγώνες έμειναν και θα ξέρουμε το αποτέλεσμα αυτής της ενδιαφέρουσας περιπέτειας. Η Γαλλία έχει πάρει φόρα έπειτα από τον αποκλεισμό της Σερβίας / Μαυροβουνίου και της Λιθουανίας, αλλά κάποιος θα πρέπει να τους την κόψει», υπερθεμάτισε ο έμπειρος γκαρντ, ο οποίος εξήγησε τον κύριο λόγο, που τον διατηρεί τόσο συγκρατημένο πριν και κατά τη διάρκεια του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος.

«Πώς να μην είμαι συγκρατημένος έπειτα από τόσες σφαλιάρες που έχουμε δεχτεί σε μεγάλες διοργανώσεις; Θα πρέπει να είμαστε ήρεμοι και να μην αρχίσουμε από τώρα τα πανηγύρια. Υπάρχει καιρός και για αυτά. Προέχει ο ημιτελικός με τη Γαλλία», αποκάλυψε ο Παπαλουκάς, ο οποίος εμφανίζει εκ διαμέτρου αντίθετες τοποθετήσεις σε σχέση με τον αρχηγό Μιχάλη Κακιούζη και τη δήλωσή του περί κατάκτησης του χρυσού μεταλλίου στο Βελιγράδι. «Δεν θα κρίνω το τι είπε ο Μιχάλης. Ούτε το έκανα, ούτε πρόκειται να το κάνω. Ούτε και το έχουμε συζητήσει για να είμαστε ειλικρινείς. Είχε την άποψή του και δεν φοβήθηκε να την εξωτερικεύσει. Το πίστευε και το πιστεύει ότι μπορούμε να πάρουμε το χρυσό. Υπομονή και σε λίγο όλοι θα ξέρουμε», κατέληξε ο μεγάλος πρωταγωνιστής, ο οποίος φροντίζει να κρατά... μυστικά τα όνειρά του.

Ο Ιωαννίδης, μάλιστα, έστειλε συγχαρητήρια επιστολή μετά το τέλος του αγώνα και εκδήλωσε την πρόθεση να βρεθεί και στον τελικό, αν με το καλό περάσει η Εθνική. Να δείτε τα μούτρα των διεθνών όταν το έμαθαν. Και φυσικά, δεν έχει να κάνει με προλήψεις...

* Στο δείπνο που παρέθεσε ο Ίβκοβιτς το βράδυ της Πέμπτης, ο Μάικ Ντ΄ Αντόνι αποκάλυψε πως παρακολουθεί την πορεία τριών Ελλήνων παικτών, που έχει στα υπ' όψιν του για τους Φίνιξ Σανς. Το ενδιαφέρον του κίνησαν οι Διαμαντίδης, Ζήσης, Παπαδόπουλος.

* Η οργανωτική επιτροπή του Ευρωμπάσκετ φρόντισε να δώσει οικονομική ανάσα σε όσους άτυχους Σέρβους και όχι μόνο, είχαν αγοράσει εισιτήρια για την τελική φάση στη «Breogad Arena». Ανακοίνωσε πως στο γραφείο πληροφοριών του σιδηροδρομικού σταθμού μπορούν να επιστρέφουν το εισιτήριο που δεν θέλουν για να παίρνουν πίσω το αντίτιμο.

* Συζήτηση για τον τρόπο, με τον οποίο πρέπει να διαχειριστούν την επιτυχία οι άνθρωποι της ομοσπονδίας άνοιξε ο Μιχάλης Κακιούζης στον Γιώργο Κολοκυθά, επισημαίνοντάς του πως δεν πρέπει να μείνουν απαθείς...

* Όταν ο Τόνι συνάντησε τον Σάνι... «Θα σε δω στον τελικό», είπε ο Πάρκερ στον Μπετσίροβιτς στην πρωινή συνάντησή τους στο ξενοδοχείο Ιντερκοντινένταλ.

* Παραλίγο να προκληθεί επεισόδιο μετά από σκληρό φάουλ του Λάκοβιτς στον Ντεμιρέλ, όμως η παρέμβαση του συμπαίκτη του Σλοβένου στον Παναθηναϊκό, Φέμερλινγκ αποδείχθηκε πυροσβεστική και το θέμα έληξε εν τη γεννέσει του.

* Πριν περάσουν, όμως, λίγα δευτερόλεπτα, ο Φέμερλινγκ βρέθηκε φάτσα με το καλάθι, επιχείρησε κάρφωμα, αλλά ο Λόρμπεκ τον ανέκοψε με σκληρό φάουλ στο πρόσωπο. Ο Γερμανός έπεσε κάτω, επιχείρησε να σηκωθεί για να απαντήσει, όμως και οι τέσσερις συμπαίκτες του έπεσαν πάνω του και κατάφεραν να τον σταματήσουν πριν δεχθεί τεχνική ποινή. ¶λλωστε, είχε κερδίσει αυτό που ήθελε. Αντιαθλητικό φάουλ.

* Μόλις 1.500 εισιτήρια κόπηκαν στο ματς κατάταξης Ρωσίας-Λιθουανίας, ενώ στον πρώτο προημιτελικό Σλοβενίας-Γερμανίας η καταμέτρηση έδειξε 18.000.

* Από τα παράξενα που μπορούν να συμβούν σε έναν αγώνα. Ο Λιθουανός Γκούστας σταμάτησε στον αιφνιδιασμό με φάουλ τον Ρώσο Σαμοϊλένκο και οι διαιτητές τον χρέωσαν με αντιαθλητικό. Κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε, αλλά οι διαιτητές ξαφνικά αποφάσισαν να δώσουν τη μπάλα απ' έξω, αποσύροντας για άγνωστο λόγο το πρώτο σφύριγμα.

* Ο ήχος ενός ρώσικου τραγουδιού που επέλεξαν οι τσιρλίντερς για το χορευτικό τους ξεσήκωσε τις διαμαρτυρίες των Λιθουανών, που με χαρακτηριστικές χειρονομίες έδειχναν την αποδοκιμασία τους...

* Στο Ισραήλ επιμένουν... Κάποιες εφημερίδες συνεχίζουν να αναφέρουν ως αποκλειστικά υπεύθυνους του αποκλεισμού τους διαιτές, βάζοντας στο παιχνίδι ως θύτη, τον Γιώργο Βασιλακόπουλο.

* Ομάδα έχουμε καλύτερη από τους Γάλλους, αλλά σε οργανωτικά θέματα είναι πολύ μπροστά από όλες τις ευρωπαϊκές δυνάμεις. Η συνέντευξη Τύπου των σημερινών μας αντιπάλων έγινε με τον εξής απλό τρόπο. Οι 12 παίκτες και ο προπονητής τέθηκαν στη διάθεση του Τύπου και ο κάθε δημοσιογράφος επέλεγε όποιο παίκτη ήθελε για να μιλήσει ξεχωριστά σε δικό του τραπέζι! Το είχαν κάνει και στη Σουηδία το 2003, αλλά κανείς δεν τους αντέγραψε ακόμα.

vatraxos
24-09-2005, 21:22
Πάμε Εθνικάραααααααα!!

Απίστευτο "γύρισμα"... Αυτό μπορεί να μην είναι μπάσκετ, αλλά όπως κ να ονομάζεται, θα...πάρουμε το Ευρωπαικό!!

MaD
25-09-2005, 09:20
Φουλ για το χρυσό! Στον τελικό του Ευρωμπάσκετ '05 προκρίθηκε η Ελλάδα, που επικράτησε 67-66 της Γαλλίας χάρη σε ένα τρίποντο του Δημήτρη Διαμαντίδη 3 δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη του αγώνα. Κορυφαίος ο Λάζαρος Παπαδόπουλος με 15 πόντους, εκπληκτική και η εμφάνιση του Δήμου Ντικούδη, ο οποίος σημείωσε 14 πόντους. «Αυτή είναι μόνο η αρχή…», τόνισε μετά το τέλος του αγώνα ο Παναγιώτης Γιαννάκης. «Η τύχη ήταν μαζί μας», τόνισαν οι διεθνείς μας. Η Γερμανία, η οποία επικράτησε 74-73 της Ισπανίας στον άλλο ημιτελικό, είναι αντίπαλος της Εθνικής μας στον μεγάλο τελικό.

Δυνατά μπήκε στο παιχνίδι η Εθνική μας παίζοντας την ίδια πιεστική άμυνα όπως στο προηγούμενο παιχνίδι με τους Γάλλους και αξιοποιώντας στην επίθεση τον Παπαδόπουλο ο οποίος στο διάστημα αυτό πέτυχε 7 πόντους, πήρε μια διαφορά 5 πόντων. Στη συνέχεια οι Γάλλοι ισορρόπησαν και με τον Φλοράν Πιετρούς και τον Ντιαό προσπέρασαν 12-9 στο 7΄. Ωστόσο η Εθνική μας κατάφερε με αντεπίθεση και τον Κακιούζη να σκοράρει από τα 6,25 να προηγηθεί στο δεκάλεπτο με 16-14.

Στη συνέχεια με μπροστάρηδες τον Ζήση και τον Ντικούδη και συνεχίζοντας να πιέζει στην περιφέρεια (οι Γάλλοι ήταν άστοχοι από την περιφέρεια) προηγήθηκαν λίγο πριν τη λήξη του δεκάλεπτου με 27-24, αλλά ο Πάρκερ παίζοντας μόνος του την Εθνική μας (σκόραρε 11 πόντους στο διάστημα αυτό) έδωσε προβάδισμα στους Γάλλους με τρίποντη βόμβα στο τελευταίο δευτερόλεπτο με 30-29.

Στο 3ο δεκάλεπτο οι Γάλλοι ξεκίνησαν πιο δυνατά το παιχνίδι και προηγήθηκαν με 29-32 και 31-34. η Εθνική όμως γύρισε το παιχνίδι και προηγήθηκε με 35-34, ενώ το παιχνίδι 4΄ πριν το τέλος ήρθε στα ίσα (36-36). Στη συνέχεια και μέχρι το τέλος του δεκάλεπτου τα καλάθια, λόγω της κρισιμότητας του αγώνα έμπαιναν με το σταγονόμετρο, (41-39) 2΄ πριν το τέλος, για να τελειώσει η 3η περίοδος με τους Γάλλους να προηγούνται με βραχεία κεφαλή (44-45).

Το τελευταίο δεκάλεπτο οι Έλληνες φίλαθλοι θα το θυμούνται για πολλά χρόνια. Σε όλο το διάστημα το παιχνίδι ήταν θρίλερ, ακατάλληλο για καρδιακούς! Οι δύο ομάδες ήταν χέρι-χέρι στο σκορ για μεγάλο διάστημα. Οι Γάλλοι προηγήθηκαν 47-50 και 51-55 2΄ πριν το τέλος. Στη συνέχεια με τρίποντο ο Πάρκερ κάνει το 51-58. Ο Παπαλουκάς κάνει το 53-58, ο Φρανσουά Πιετρίς το 53-60, ο Παπαλουκάς το 55-60, ο Ντιαό το 55-62, ο Ζήσης με γκολ-φάουλ το 58-62 40΄΄ πριν το τέλος. Οι Γάλλοι χάνουν τη μπάλλα 30΄΄ πριν λήξη το παιχνίδι και ο Παπαδόπουλος έκανε το 60-62. στη συνέχεια ο Πάρκερ έκανε το 60-64, ο Παπαλουκάς το 62-64, ο Ριγκοντό με ½ βολές το 62-65 14΄΄ πριν το τέλος, ο Παπαλουκάς με δύο βολές το 64-65, ο Ριγκοντό πάλι με ½ βολές 9΄΄ πριν το τέλος το 64-66 και στην τελευταία επίθεση ο Ζήσης κατέβασε τη μπάλα, έκανε διείσδυση, κλείστηκε, έβγαλε στον Διαμαντίδη που με ένα τρελό τρίποντο και τον Πάρκερ κρεμασμένο πάνω του 3΄΄ πριν το τέλος μας έστειλε στον τελικό (67-66)!!

Τα δεκάλεπτα: 16-14, 29-30, 44-45, 67-66

Ελλάδα (Παναγιώτης Γιαννάκης): Σπανούλης, Διαμαντίδης 7(1), Παπαλουκάς 10, Χατζηβρέττας 3, Ζήσης 11, Κακιούζης 3(1), Βασιλόπουλος, Τσαρτσαρής, Φώτσης 4, Ντικούδης 14, Παπαδόπουλος 15, Μπουρούσης.
Γαλλία (Κλόντ Μπερζό): Πάρκερ 20(2), Φοτού, Ριγκοντό 6, Ντιαό 14(2), Φ. Πιετρούς 8, Ντιαρά, Τζιφά, Μ. Πιετρούς 6(2), Ζελαμπάλ 7(1), Ζιλιάν 2, Σμιτ 2, Βάις 1.

MaD
26-09-2005, 08:42
ETSI GIANA GOUSTAROUME!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

vatraxos
26-09-2005, 10:39
Φίλλιπος Συρίγος, σε άρθρο του 11/09


Μετά τη νίκη με 20 πόντους διαφορά επί της Σερβίας, κάποιοι δύσπιστοι βάλθηκαν να υποψιάζονται ότι ο Ομπράντοβιτς άφησε επίτηδες τα πράγματα να κυλήσουν έτσι, ώστε να παραπλανήσει την Εθνική μας και τους υπόλοιπους αντιπάλους.
Μετά το +14 στο ημίχρονο του αγώνα με την Ιταλία, κάποιοι μιλούσαν για τις απουσίες (Μπαζίλε, Ποτζέκο) της «σκουάντρα ατζούρα» και στο τέλος επισήμαιναν την αλλαγή σκηνικού που παραλίγο να οδηγούσε την Εθνική μας στην ήττα.
Προχθές, στη Μαδρίτη, ο αγώνας με την Κροατία έγινε χωρίς πολύ κόσμο και τηλεόραση. Να φαντασθείτε ότι δεν κρατήθηκε ούτε καν στατιστική, όμως οι 31 πόντοι που προηγήθηκε στο τρίτο 10λεπτο η ομάδα του Γιαννάκη προκάλεσαν αίσθηση και νέα ερωτήματα: ήταν, πράγματι, τόσο καλή η Ελλάδα ή μήπως για τη διαφορά έφταιγε η κούραση των αντιπάλων, οι οποίοι την προηγούμενη είχαν παίξει με την Ισπανία στη Γρανάδα και ανήμερα του αγώνα πήγαν αεροπορικώς στη Μαδρίτη;

Το κείμενο αυτό γράφτηκε χθες το μεσημέρι, λίγες ώρες πριν από το τελευταίο ματς προετοιμασίας με την Ισπανία, με σκοπό την όσο το δυνατόν πιο αξιόπιστη καταγραφή των δυνατοτήτων της Εθνικής, εν όψει του Ευρωμπάσκετ του Βελιγραδίου, το οποίο αρχίζει την Παρασκευή. Και παρά τα όποια ερωτήματα διατυπώνονται, το βασικό και μάλιστα πολύ ουσιαστικό συμπέρασμα είναι ότι το εθνικό μας συγκρότημα δεν είναι απλώς καλύτερο από πέρυσι, αλλά έχει κάνει τεράστια άλματα προόδου.

Στην πραγματικότητα, η αγωνιστική εικόνα της ομάδας είναι (σε συνεχώς αυξανόμενα διαστήματα) τόσο καλή, ώστε να μην τολμά κανείς να πιστέψει σε αυτό που βλέπει. Γιατί εάν στα αλήθεια η Εθνική μας μπορέσει να παίξει στο ίδιο επίπεδο και στο Βελιγράδι, μάλλον δεν θα πρέπει να μπει κανένα όριο στη διάκριση που είναι σε θέση να πετύχει.

Παρ' όλ' αυτά, οι επιφυλάξεις είναι λογικό να υπάρχουν. Γιατί μιλάμε για μια ομάδα που μέχρι σήμερα δεν έχει κερδίσει τίποτα, ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης της (Μ. Κακιούζης) είναι μόλις 29 χρόνων, ενώ ακόμα δεν ξέρει ποιος είναι ο ηγέτης της και ποιος ο βασικός της σκόρερ. Με άλλα λόγια, μιλάμε για μια ομάδα που στηρίζεται, στο βάθος των επιλογών της, στον ενθουσιασμό αλλά και το ομαδικό της πνεύμα, στην ταχύτητα και γενικά την εξαιρετική φυσική κατάσταση και σε μια πιεστική άμυνα, η οποία είναι στιγμές που παραλύει οποιονδήποτε αντίπαλο.

Φυσικά έχει και αδυναμίες, τις οποίες όμως καταφέρνει να κρύβει μέσα στις τόσες αρετές της, ώστε τελικά να μη φαίνονται σχεδόν καθόλου. Οπως, για παράδειγμα, η αποτελεσματικότητά της στο «πέντε εναντίον πέντε», που φοβόμαστε ότι θα ήταν προβληματική λόγω της έλλειψης κλασικών σουτέρ από την περιφέρεια. Και όπως επίσης η επίδοσή της στα ριμπάουντ, λόγω της έλλειψης ψηλών με τον απαιτούμενο όγκο.

Στις παραπάνω αδυναμίες, αλλά και σε όποιες άλλες μικρότερης σημασίας, η λύση βρέθηκε μέσα από τη συγκέντρωση, την ταχύτητα και την ομαδική προσπάθεια. Και φυσικά μέσα από την πιεστική άμυνα, η οποία οδηγεί σε λάθος τον αντίπαλο πριν καταφέρει να εκδηλώσει επίθεση και παράλληλα εξασφαλίζει στην Εθνική μας εύκολα καλάθια στον αιφνιδιασμό.
Πριν από δύο χρόνια στη Σουηδία, το εθνικό μας συγκρότημα έφερε καλά αποτελέσματα (μόνο μία ήττα) αλλά κατηγορήθηκε ότι έπαιξε ξεπερασμένο μπάσκετ -χωρίς ταχύτητα, ελευθερία κινήσεων και φαντασία, που τελικά δεν της επέτρεψε να φθάσει ψηλότερα. Από τότε μέχρι σήμερα κύλησε τόσο πολύ νερό στ' αυλάκι, ώστε η Εθνική μας να μη μοιάζει σε τίποτα μ' εκείνο το τελευταίο δημιούργημα του Γιάννη Ιωαννίδη.

Αλλος προπονητής, άλλη νοοτροπία, άλλο κλίμα, άλλη αγωνιστική αντίληψη και άλλοι παίκτες, κατά 50%! Ο Γιαννάκης, στην προσπάθειά του να φτιάξει αυτό που ονειρευόταν, δεν υπολόγισε ονόματα ούτε στάθηκε σε κεκτημένα. Εκανε στην άκρη πρώτα τον Σιγάλα, μετά τον Ρεντζιά, δεν ίδρωσε το αυτί του που έχασε τον Τσακαλίδη, δεν δελεάστηκε από την παλινόρθωση του Οικονόμου, ξεσκαρτάρισε τον Παπανικολάου, βρήκε άλλες λύσεις όταν έχασε τον Αλβέρτη.

Πέρυσι πήγε σχετικά συντηρητικά, με δύο γκαρντ και τρεις ψηλούς, φέτος προσαρμόστηκε στο ρεύμα της εποχής, με τρεις γκαρντ, οι οποίοι του εξασφαλίζουν καλύτερη ισορροπία, μεγαλύτερη ταχύτητα, περισσότερη αμυντική πίεση, ταχύτερες αμυντικές περιστροφές, αποτελεσματικότητα στον αιφνιδιασμό. Για παράδειγμα, με τους Παπαδόπουλο, Τσαρτσαρή στις θέσεις των ψηλών και όποια γκαρντ στην περιφέρεια, η Εθνική μας εξασφαλίζει δημιουργία και εκτέλεση απ' όλα τα μέλη της πεντάδας της. Αντίθετα, πριν από δύο χρόνια, στη Σουηδία, από τη βασική πεντάδα δημιουργούσαν μόνο δύο (Διαμαντίδης ή Παπαλουκάς και Σιγάλας) και οι άλλοι τρεις (Τσακαλίδης, Φώτσης, Αλβέρτης) περίμεναν να εκτελέσουν. Και μόνο από αυτή την εξέλιξη, η διαφορά που προκύπτει είναι ανυπολόγιστη.

Είναι κι άλλα όμως. Με την αλλαγή του 50% του ρόστερ, η εποχή των δεινοσαύρων πήρε τέλος. Και από εκεί που στη Σουηδία είχαμε μια ομάδα που νόμιζες ότι θα έπαιζε ράγκμπι, μέσα σε δύο χρόνια φθάσαμε στο άλλο άκρο, αναδεικνύοντας, με την κατάλληλη επιλογή παικτών, τα χαρακτηριστικά που απαιτεί το σύγχρονο μπάσκετ των 24 δευτερολέπτων: συνεχή κίνηση, ευελιξία, ταχύτητα, δημιουργία και ομαδικότητα.

Σήμερα η ελληνική ομάδα ίσως διαθέτει τους ταχύτερους φόργουορντ στην Ευρώπη, αλλά δεν αρκείται, όπως παλιά, απλώς στη διαπίστωση. Τους αξιοποιεί κιόλας, τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση, και τα αποτελέσματα είναι ορατά, ιδίως απέναντι σε δυσκίνητους ψηλούς, όπως αυτοί της Κροατίας.

Σήμερα, επίσης, η Εθνική μας έχει τον σέντερ φορ με το καλύτερο λόου ποστ παιχνίδι στην επίθεση, τόσο στον τομέα της εκτέλεσης όσο και της δημιουργίας. Και το γεγονός αυτό όχι μόνο ανακουφίζει τους περιφερειακούς που ακουμπάνε με σιγουριά την μπάλα μέσα στη ρακέτα, αλλά τους δίνει και εξαιρετικές ευκαιρίες για ελεύθερα σουτ, όταν σπεύδει και δεύτερος παίκτης να μαρκάρει τον Παπαδόπουλο και αυτός βγάζει την μπάλα έξω στον αμαρκάριστο συμπαίκτη.
Σήμερα, τέλος, το εθνικό μας συγκρότημα διαθέτει δύο γκαρντ (Διαμαντίδης, Παπαλουκάς), οι οποίοι, όταν παίζουν μαζί, πνίγουν τον αντίπαλο στην άμυνα. Δύο μέτρα ο ένας, 1,95 μ. -αλλά με χέρια σαν του Τιραμόλα- ο άλλος, έρχονται στιγμές που νομίζεις ότι έχουν φράξει την αμυντική περιφέρεια, με συνέπεια τα αλλεπάλληλα κλεψίματα και τους αιφνιδιασμούς που ανεβάζουν το ηθικό στα ύψη, ενώ καταρρακώνουν εκείνο των αντιπάλων.

Αυτό που δεν έχει η Εθνική μας είναι τον παίκτη με τη μεγάλη προσωπικότητα, ο οποίος θα πάρει επάνω του την ευθύνη στη δύσκολη στιγμή. Ή τον δεινό σκόρερ, ο οποίος θα της δώσει τις απαραίτητες ανάσες εκεί που θα χρειασθεί. Τέτοιον παίκτη δεν έχει. Για παράδειγμα, έναν Γκαριτσεκ, έναν Μπαζίλε, έναν (έστω και ξεπερασμένο) Μποντιρόγκα ή έναν Τούρκογλου. (Δεν μιλάμε φυσικά για έναν Νοβίτσκι, γιατί αυτός ανήκει σε μια άλλη κατηγορία, απλησίαστη για τα ευρωπαϊκά δεδομένα.)

Ομως η δική μας ομάδα έχει το κάτι παραπάνω, που μπορεί να αγγίζει ακόμα και το τέλειο, στο κλίμα που επικρατεί στο εσωτερικό της. Βλέπεις τη λειτουργία της (εκτός από τους αγώνες) στο ξενοδοχείο, στο εστιατόριο, μέσα στο πούλμαν, κατά τη διάρκεια της προπόνησης και δεν μπορείς να βρεις ένα ψεγάδι. Πειθαρχία, ομαδικό πνεύμα και χαμόγελο. Αυτά τα παιδιά είναι φανερό ότι απολαμβάνουν αυτό που κάνουν, γι' αυτό κανείς δεν διαμαρτύρεται και ποτέ δεν στραβοκοιτάζει τον συμπαίκτη του, αν τύχει και κάνει κάτι λάθος, αλλά απλώς σπεύδει μαζί με τους άλλους να το διορθώσει.
Μέσα στο αεροπλάνο από την Αθήνα στη Μαδρίτη, ο Κώστας Τσαρτσαρής το είπε με δύο λέξεις: «Είμαστε παρέα» και αυτό είχα να το ακούσω από την εποχή του Γκάλη, του Γιαννάκη και των άλλων παιδιών!

Δεν μ' αρέσουν οι μεγάλες κουβέντες, αλλά κάτι μου λέει ότι μπορεί και να ήλθε η ώρα...

vatraxos
26-09-2005, 12:36
Παιδιά έχει κανείς το spotaki με τιν περιγραφή τπυ Συρίγου απ΄το '87?