PDA

Εμφάνιση Πλήρους Έκδοσης : Derby αιωνίων



vatraxos
02-03-2007, 17:52
Μπορεί αυτό το ντέρμπυ να μην έχει και τόσο βαθμολογικό ενδιαφέρον, αλλά είναι πάντα ένας αγώνας μεταξύ ΟΣΦΠ και ΠΑΟ!!

Ορίστε μια αρκετά ενδιαφέρουσα αναδρομή...

Αν ο ένας είναι η αρχή, ο άλλος είναι το τέλος. Αν ο ένας είναι ήλιος, ο άλλος είναι το φεγγάρι. Αν ο ένας εκφράζει τον χειμώνα, ο άλλος θα είναι το καλοκαίρι. Αν ο ένας είναι ο βόρειος πόλος, ο άλλος είναι ο νότιος. Κι αν ο ένας ήταν ο Αδάμ, ο άλλος θα έκανε την Εύα… Γιατί ακόμα κι αν κλειστούν στον παράδεισο, θα αναγκάσουν τον Θεό να τους διώξει. Η μεγαλύτερη μάχη του ελληνικού ποδοσφαίρου έφτασε. Το Sportime.gr αναλύει τον Ολυμπιακό, αναλύει τον Παναθηναϊκό και συμπεραίνει ότι ο ένας ζει μέσα από τον άλλο, ο ένας υπάρχει για να συμπληρώνει τον άλλο!

Εν Πειραιά

«O Oλυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς ( Ο.Σ.Φ.Π.) προήλθε τον Μάρτιο του 1925 (10-3-1925) από τη συγχώνευση δύο σωματείων, του Αθλητικού και Ποδοσφαιρικού Συλλόγου Πειραιώς και του Ομίλου Φιλάθλων Πειραιώς. Ο αληθινά πρωτότυπος τίτλος ψηφίστηκε ομόφωνα από τα μέλη του συλλόγου και έλυσε τη δυστοκία που επικράτησε στην ανεύρεση κοινά αποδεκτού ονόματος. Ανάδοχος ο Νότης Καμπέρος, που θέλησε ο τίτλος του νέου συλλόγου να υποδηλώνει τη δύναμη, την αθλητική ισχύ, το ήθος, την ευγενική άμιλλα, την επικράτηση, εν τέλει το ολυμπιακό ιδεώδες. Το όνομα του νέου μεγάλου συλλόγου επιλέχθηκε ώστε να υποδηλώνει το πάθος, την αθλητική ισχύ, την ευγενική άμιλλα, την δίκαιη νίκη, έννοιες που περικλείονται στο λεγόμενο ολυμπιακό ιδεώδες. Υπό το σκεπτικό αυτό επιλέχθηκε και ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος ως το έμβλημα του μεγάλου αυτού συλλόγου με κυρίαρχα χρώματα το κόκκινο και το λευκό».

Ως σύλλογος, ο Ολυμπιακός μετράει 284 επίσημους τίτλους, ενώ στο ποδόσφαιρο έχει κατακτήσει 34 πρωταθλήματα, 22 κύπελλα και μέσα σε αυτά, 12 φορές έχει κατακτήσει νταμπλ

Εν Αθήναις

«Ήταν 1908 όταν ο αθλητής του στίβου του Πανελληνίου, Γιώργος Καλαφάτης πήρε την πρωτοβουλία να ιδρύσει ένα νέο Σύλλογο που έμελλε να γίνει η πιο ένδοξη ομάδα ποδοσφαίρου της Αθήνας. Αρχικά η συντόμευση του ονόματος της ομάδας ήταν ΠΟΑ (Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών) και μεταξύ των ιδρυτικών μελών ήταν, εκτός από τον Γ. Καλαφάτη, ο αδερφός του Αλέξανδρος, που ήταν και ο πρώτος Πρόεδρος του Ομίλου και οι κ.κ. Δουκάκης, Μπούμπουλης, Χρύσης, Γρανίτσας, Μαντζάκος,, Παπαγεωργίου, Γαέτας, Δεμερτζής, Στυρόπουλος, Πάσχος, Μισακιάν, Ρέππας, Σαπούνιας, Γαρουφαλιάς. Στο πρώτο επίσημο παιχνίδι, ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών έπαιξε εναντίον του Πειραϊκού, την ομάδα από την οποία τελικά εξελίχθηκε ο σημερινός Ολυμπιακός Πειραιά, στα Τρίκαλα σε ένα τουρνουά που έλαβε χώρα μεταξύ της 7ης και της 9ης Σεπτεμβρίου 1908. Ο ΠΟΑ κέρδισε τον Πειραϊκό 9-0.

Τον επόμενο χρόνο, ο Σύλλογος μετονομάστηκε σε Π.Π.Ο (Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος) και συνέχισε να δραστηριοποιείται και να κερδίζει μεγάλων αριθμό φιλάθλων. Μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ξαναρχίζει η ποδοσφαιρική δραστηριότητα και το 1918 ο ΠΠΟ υιοθετεί το πράσινο χρώμα και το έμβλημα του τριφυλλιού, το οποίο σχεδίασε ο Γιώργος Χατζόπουλος, διευθυντής της Εθνικής Πινακοθήκης και μέλος του Παναθηναϊκού. Το τριφύλλι «έφερε» στον Παναθηναϊκό, ο αθλητής και μετέπειτα Γ.Γ. του Συλλόγου, Μιχάλης Παπάζογλου, ο οποίος το φορούσε στην ομάδα Χαλκηδόνα της Κωνσταντινούπολης όπου αγωνιζόταν».

Ως σύλλογος, ο Παναθηναϊκός μετράει 488 τίτλους, ενώ στο ποδόσφαιρο έχει κατακτήσει 19 πρωταθλήματα, 16 κύπελλο και μέσα σε αυτά, εφτά φορές έχει κατακτήσει το νταμπλ.

Η αστική κόντρα

Το ποδόσφαιρο ήταν πάντα ένας τρόπος διαφυγής. Ένας τρόπος να ξεφεύγει ο κάθε άνθρωπος από τα προβλήματά του και να διασκεδάζει στο γήπεδο. Ποτέ, όμως, δεν σταμάτησε να είναι μέρος της κοινωνίας ή ακόμα και προέκτασή της. Η προέκταση του Ολυμπιακού ήταν τα λαϊκά στρώματα του Πειραιά. Η προέκταση του Παναθηναϊκού ήταν η οικονομική επιφάνεια, τα ανώτερα αστικά στρώματα. Ο τόπος του Ολυμπιακού ήταν και είναι ο Πειραιάς, ο τόπος του Παναθηναϊκού ήταν και είναι η Αθήνα. Έτσι ξεκίνησαν όλα…

Στα χρόνια του μεσοπολέμου, η κόντρα ανάμεσα στο λιμάνι και στο κέντρο της πόλης βρίσκεται στο αποκορύφωμα. Η Αθήνα έχει αναπτυχθεί σε βάρος όλων των υπόλοιπων αστικών πόλεων, αφού συγκεντρώνει στο χώρο τους ανθρώπους που έχουν την κοινωνική και πολιτική εξουσία στην Ελλάδα. Η εργατική τάξη, απομονωμένη στις συνοικίες της Αθήνας, ζει μακριά από τις πολιτικές εξελίξεις που πραγματώνονται κατά μέγα μέρος στο ιστορικό κέντρο της πρωτεύουσας κάτω από τον έλεγχο των παραδοσιακών πολιτικών κομμάτων.

Ο Ολυμπιακός ήταν για τον κόσμο του η ομάδα που πάλευε κόντρα στο κατεστημένο. Εξέφραζε τη μαγκιά του ανθρώπου που ζει στη βιοπάλη για να βγάλει πέρα και ήθελε σε κάθε ευκαιρία να επαναστατεί απέναντί σε εκείνο που έχει έτοιμη τη δύναμη. Ο Παναθηναϊκός ήταν για τον κόσμο του κάτι το διαφορετικό. Εξέφραζε μια ανώτερη κοινωνική τάξη, μια αρχοντιά και μια αξιοπρέπεια, που δεν μπορούσε να συμβιβαστεί και, φυσικά, να ηττηθεί από την εργατική τάξη. Το γήπεδο ήταν ο τόπος που μπορούσαν να ξεσπάσουν και να επιβληθούν του αντιπάλου τους αμφότεροι. Εκείνα τα χρόνια δεν ήταν θέμα κόκκινου-πράσινοι, ούτε καν ποδοσφαίρου. Ήταν μια κοινωνική διαμάχη, που διεύρυνε το μίσος…

Τα παρατσούκλια

Τα ευγενικά συναισθήματα έπρεπε με κάποιο να εκφραστούν. Τέτοια συμπάθεια δεν μπορούσε να μένει κρυμμένη και θαμμένη. Οι οπαδοί του Ολυμπιακού αποκαλούνται «γαύροι», «αρουραίοι» και «κότες». Οι αντίστοιχοι του Παναθηναϊκού «βάζελοι», «λαγοί» και «κότες». Φαίνεται σε πρώτη ανάγνωση, πως το συμπαθές πουλερικό ταιριάζει σε κάθε περίπτωση. Ας κάνουμε, όμως, μια ιστορική αναδρομή στα «ψευδώνυμα» των αιωνίων αντιπάλων.

Το πρώτο σύνθημα που ακούστηκε σε ντέρμπι Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού και ήταν υβριστικό και συμβολικό της αντιπαλότητας ήταν από τους οπαδούς του τριφυλλιού που είχαν τραγουδήσει «γύφτοι γδυθείτε, να βρέξει να πλυθείτε». Το πιο γνωστό προσωνύμιο για οπαδούς των ερυθρολεύκων είναι το «γαύροι», μόνο που εμπνευστές δεν είναι οι αιώνιοι αντίπαλοι, αλλά οι οπαδοί του Εθνικού. Ξεκίνησαν να φωνάζουν έτσι τους οπαδούς του Ολυμπιακού, γιατί προέρχονταν από τα κατώτερα στρώματα του Πειραιά και του λιμανιού, ενώ οι ίδιοι είχαν… έδρα την Καστέλα. Ο δεύτερος λόγος για το «γαύροι» είναι επειδή οι οπαδοί του Ολυμπιακού πήγαιναν όλοι μαζί στο γήπεδο, όπως και τα εν λόγω ψαράκια.

Πιο σκληρό και σπάνιο είναι το «αρουραίοι». Ο λόγος που αποκαλούνται έτσι οι οπαδοί του Ολυμπιακού είναι επειδή στην δεκαετία του ’60 μάχονταν για να παραμείνουν στην κατηγορία και συνειρμικά το ταύτιζαν με το τελευταίοι. Τέλος, έχουμε το πιο πρόσφατο που είναι το «κότες» και αναφέρεται στους οπαδούς του Ολυμπιακού. Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού αποκαλούν έτσι τους οπαδούς του αιωνίου αντιπάλου τους, γιατί θεωρούν ότι κάνουν πάντα επιθέσεις με κράνη, ώστε να μην φαίνονται τα πρόσωπά τους κι επειδή υποστηρίζουν ότι πάντα κάνουν επιθέσεις όταν είναι… υπεράριθμοι.

Ας περάσουμε στην άλλη πλευρά. Το πιο κλασικό και γνωστό είναι το «βάζελοι». Ο πρώτος λόγος είναι το γεγονός ότι οι οπαδοί του Παναθηναϊκού, ως γόνοι ανώτερων στρωμάτων πήγαιναν στο γήπεδο με πιο προσεγμένη εμφάνιση και εκείνη την εποχή χρησιμοποιούσαν βαζελίνη για ζελέ στα μαλλιά. Το αποκορύφωμα και η χρονιά που καθιερώθηκε ήταν το 1969. Ο Παναθηναϊκός είχε κερδίσει τα περισσότερα ματς με ένα γκολ διαφορά και συνήθως το γκολ ερχόταν προς το τέλος του αγώνα. Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, λοιπόν, θεώρησαν το γεγονός… τυχερό και γι’ αυτό η βαζελίνη. Το σχετικό σύνθημα ήρθε εκείνη την εποχή κι έλεγε «βαζελίνες, βλήματα κάντε μας κουνήματα!».

Ακολούθως έρχονται οι… λαγοί! Οι οπαδοί του Ολυμπιακού έχουν καθιερώσει το ταχύ ζώο ως παρατσούκλι των οπαδών του Παναθηναϊκού από το final eight του κυπέλλου βόλεϊ στην Καλαμάτα το 2003. Στο δρόμο για τη Μεσσηνία, μερικά βαν του Ολυμπιακού σταμάτησαν δίπλα σε πούλμαν του Παναθηναϊκού. Σύμφωνα με τον μύθο (αλλά και τα βίντεο που κυκλοφόρησαν) οι οπαδοί του Παναθηναϊκού έτρεξαν στα βουνά, γι’ αυτό και τα σχετικά συνθήματα. Την ίδια χρονιά έχει τις ρίζες του και ο αντίστοιχος χαρακτηρισμός πουλερικού (σ.σ. κότες) για τον Παναθηναϊκό. Η έκφραση έχει μείνει στον κόσμο του Ολυμπιακού από τον Σωκράτη Κόκκαλη, ο οποίος στην περιοδεία του να την προώθηση των μελών είχε μιλήσει με σκληρά λόγια για τον αιώνιο αντίπαλο ως… promotion για τον αγώνα της Ριζούπολης.

Μιλώντας στην Πάτρα στις 7 Απριλίου του 2003, ο Κόκκαλης είχε πει κατά λέξη… «στην Ευρώπη κότες!», αναφερόμενος στη στάση του Παναθηναϊκού απέναντι στην διαιτησία. Λίγες μέρες μετά πρόσθεσε και το «πελάτες», σε ομιλία του στην Καλαμάτα και το αποτέλεσμα έχει κατοχυρωθεί.

Στιγμές στην ιστορία

Αν οι αστικές τάξεις ήταν ο πρώτος λόγος και η βαθύτερη αιτία, ποτέ στην ιστορία τους δεν έλειψαν οι αφορμές. Πάντα υπήρχαν μικροί λόγοι για να φουντώνει η κόντρα και να εντείνεται η αντιπαλότητα. Από τον Τάκη Συνετόπουλο και τον Βασίλη Κωνσταντίνου ως τον Παρασκευά Άντζα και τον Σωτήρη Κυργιάκο και από τον πετεινό του Φυλακούρη ως τους κοριούς του Αλέφαντου τα επεισόδια είναι πολλά. Ακολουθούν ορισμένα από τα πιο χαρακτηριστικά:

* Ο Παναθηναϊκός υποδέχεται τον Ολυμπιακό 25 Ιουνίου του 1961 και κερδίσει 1-0. Ο Τάκης Λουκανίδης στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου σκοράρει με απευθείας εκτέλεση φάουλ. Με μια λεπτομέρεια! Το φάουλ ήταν έμμεσο και το γεγονός ότι ο διαιτητής Κιτσούκαλης το κατακυρώνει, είχε ως αποτέλεσμα να δεχτεί φραστική επίθεση από το σύνολο των παικτών των ερυθρολεύκων.

* Ο Ολυμπιακός υποδέχεται τον Παναθηναϊκός στις 8 Νοεμβρίου του 1970. Οι πράσινοι κερδίζουν με τον Τότη Φυλακούρη να σκοράρει, αλλά πρωταγωνιστής είναι ο Κύπριος διαιτητής Κυριακίδης που κατηγορείται από τους παράγοντες του Ολυμπιακού γιατί δεν είδε δύο πέναλτι των αμυντικών του ΠΑΟ σε βάρος του Γιούτσου και του Δεληκάρη. Ζητάνε να τον εξετάσει οφθαλμίατρος και η Αστυνομία φοβισμένη από τις απειλές των οπαδών του Ολυμπιακού τον στέλνει εσπευσμένα στην ιδιαίτερη πατρίδα του Λάρνακα!

* Στις 11 Μαρτίου του 1973 έρχεται ένα από τα πιο επεισοδιακά μας. Ο Ολυμπιακός κερδίζει 3-2 τον Παναθηναϊκό, ώσπου στο 62’ γίνεται γενικευμένη σύρραξη. Ο Βασίλης Κωνσταντίνου, που ασκούσε και το άθλημα της πυγμαχίας, κυνηγάει σε ολόκληρο το γήπεδο τον αμυντικό του Ολυμπιακού Συνετόπουλο, ενώ οι υπόλοιποι δέρνονται μεταξύ τους.

* Μεταφερόμαστε στις 9 Οκτωβρίου του 1977. Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός 1-2. Το ντέρμπι κρίνεται με γκολ του Γιαννακούλια στο 84', αλλά δεν τελειώνει ποτέ, καθώς διακόπτεται ύστερα από επίθεση των ερυθρολεύκων στον διαιτητή, τον οποίο θεωρούν υπεύθυνο γιατί άφησε τον σκόρερ να πετύχει γκολ από θέση οφσάιντ αγνοώντας τον επόπτη. Ο ξυλοδαρμένος άρχοντας του αγώνα Κρικώνης παραποιεί το φύλλο αγώνα υποστηρίζοντας ότι αυτός τελείωσε κανονικά ώστε να γλιτώσουν οι δύο ομάδες τα χειρότερα.
* Τον Σεπτέμβριο του 1981 και συγκεκριμένα στις 6 Σεπτεμβρίου, η Πάτρα γνωρίζει το μένος. Είναι η 1η αγωνιστική του πρωταθλήματος, με τους Κυράστα και Γαλάκο να έχουν πάρει μεταγραφή για τον Παναθηναϊκό. Το ματς διεξάγεται στην πόλη της Πελοποννήσου και λήγει 1-1. Μετά το ματς, υπάρχουν συμπλοκές και καταστροφές στην Πάτρα από τους οπαδούς και των δύο ομάδων που μετατρέπουν την πόλη σε κόλαση.

* Πάμε στον Γενάρη του 1982 για το κύπελλο Ελλάδας. Ο Ολυμπιακός προηγείται 0-2 πολύ νωρίς στο σκορ μέσα στην Λεωφόρο και ο διαιτητής Δέδες ακυρώνει γκολ του Μητρόπουλου και σφυρίζει τρία πέναλτι υπέρ των πρασίνων, με τον Γιώργο Βαρδινογιάννη να κάνει βόλτες στον περιβάλλοντα χώρο του γηπέδου. Ακολουθεί φραστική επίθεση των παραγόντων του Ολυμπιακού στον διαιτητή και απειλή του τότε προέδρου Σταύρου Νταϊφά ότι θα αποχωρήσει από το πρωτάθλημα.

* Ένα μήνα μετά, έρχεται και νέο ντέρμπι, για το πρωτάθλημα αυτή τη φορά. Ο Ολυμπιακός, που δεν έκανε πράξη την απειλή του παίζει στη Λεωφόρο και έρχεται ισόπαλος 1-1 με τον Παναθηναϊκό. Και πάλι φεύγει διαμαρτυρόμενος γιατί ο διαιτητής Κουναλάκης δεν του έδωσε πέναλτι και απέβαλε αναίτια τον Ξανθόπουλο. Ακολουθεί νέα σύρραξη στο τέλος του αγώνα και συνεχείς ανακοινώσεις.

* Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 σε ντέρμπι Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού, ο Μιχάλης Γεροθόδωρος του Παναθηναϊκού μαρκάρει σε μια φάση τον Νίκο Αναστόπουλο και χρησιμοποιεί το δάκτυλό του. Έγινε χαμό με την εν λόγω φάση, ενώ υπάρχει και σχετική φωτογραφία που χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα.

* Τον Μάρτιο του 1988, ο Παναθηναϊκός υποδέχεται τον Ολυμπιακό και το τελικό αποτέλεσμα είναι 1-1. Ο διαιτητής Δημητριάδης κατηγορείται από τους ερυθρολεύκους ότι προστάτεψε τον Παναθηναϊκό, αν και δεν υπάρχει ούτε μια φάση για την οποία να διαμαρτύρονται! Στο ΟΑΚΑ γίνεται καρεκλοπόπολεμος.

* Ένα από τα πιο ιστορικά παιχνίδια ανάμεσα στις δύο ομάδες. Στο Καραϊσκάκη, ο Ολυμπιακός υποδέχεται τον Παναθηναϊκό. Το ματς γίνεται μέσα σε κλίμα γενικευμένης κακοπιστίας, ο πρόεδρος του Ολυμπιακού Αργύρης Σαλιαρέλης επιτίθεται σε οπερατέρ! Το ματς διακόπτεται πολλές φορές εξαιτίας πετροπόλεμου ανάμεσα στους οπαδούς και κρίνεται από ένα γκολ του Σαμαρά στο τελευταίο πεντάλεπτο της ημίωρης καθυστέρησης! Όσο το αποτέλεσμα ήταν 3-3, υπήρχε σύμπνοια ανάμεσα στους οπαδούς των δύο ομάδων. «Είναι στημένο;», φώναζαν οι οπαδοί του Ολυμπιακού για να απαντήσουν «ναι», οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού. .

* Φτάσαμε στον Απρίλιο του 1992. Σε αγώνα για τα προημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδος ο διαιτητής Κουκουλάς σφυρίζει ανύπαρκτο πέναλτι υπέρ του Ολυμπιακού στο 93' και ο Προτάσοφ ισοφαρίζει. Ακολουθεί επίθεση οπαδών των πρασίνων, με αρχηγό την Αντριάνα Μαραγκού στον διαιτητή, αλλά και έγκαιρη παρέμβαση του τότε προέδρου Γιώργου Βαρδινογιάννη που καθησυχάζει το πλήθος λέγοντας «καθαρίζω εγώ»!

* Επαναληπτικός του κυπέλλου, με τον Ολυμπιακό να έχει κερδίσει 2-1 στο ΟΑΚΑ τον Μάρτιο του 1995. Ο Νικάκης δίνει πέναλτι υπέρ του Παναθηναϊκού και οι πράσινοι κάνουν το 2-3, φέρνοντας το σκορ σε αποτέλεσμα πρόκρισης. Στην επόμενη φάση δίνει πέναλτι υπέρ του Ολυμπιακού, αλλά ο Αλεξανδρής το στέλνει πάνω στον Βάντσικ. Στο τέλος του ματς ακολουθούν συμπλοκές φιλάθλων και ξυλοδαρμοί. Ο Άρης Ποΐλας διαμαρτύρεται μπροστά στις κάμερες για τον καταλογισμό και των δύο πέναλτι.

* Την ίδια χρονιά, αλλά νωρίτερα, ο Ολυμπιακός είχε υποδεχτεί τον Παναθηναϊκό στο Καραϊσκάκη. Ο Άρης Ποΐλας είχε αναλάβει υπεύθυνος ποδοσφαιρικού τμήματος και είχε ετοιμάσει μια… ειδική υποδοχή για τον Παναθηναϊκό, απλώνοντας βαζελίνη στον πάγκο του. Ο Παναθηναϊκός απάντησε λίγο καιρό μετά, όταν σε αγώνα βόλεϊ υπήρχαν γύρω από τον πάγκο του Ολυμπιακού κασέλες με γαύρους.

* Πρωτομηνιά του Δεκεμβρίου. Ο τροχός έχει γυρίσει και ο Ολυμπιακός κατακτά τα πρωταθλήματα. Στο Ολυμπιακό Στάδιο, κερδίζει 3-1 τον Παναθηναϊκό, που τελειώνει το ματς με οκτώ παίκτες. Οι οπαδοί των πρασίνων πετάνε καρέκλες στον Μάλαμα Τεβεκέλη και βάζουν φωτιά στις κερκίδες.

* Στις 20 Νοέμβριου του 2001, η Λεωφόρος ανοίγει ξανά τις πύλες της για ντέρμπι αιωνίων. Πριν το ματς, οι οπαδοί του Παναθηναϊκού είχαν επεισόδια με την αστυνομία και μέσα στο γήπεδο ανέλαβαν… δράση οι οπαδοί του Ολυμπιακού, οι οποίοι δεν άφησαν κάθισμα στη θύρα των φιλοξενούμενων.

* Μάρτιος του 2002, παραμονές της Εθνικής μας εορτής! Ο Παναθηναϊκός προηγείται του Ολυμπιακού με γκολ του Εμμάνουελ Ολισαντέμπε, όμως στις καθυστερήσεις ο Κωνσταντίνου κάνει πέναλτι στον Βενετίδη και ο Μάκης Ευθυμιάδης το υποδεικνύει. Ο Ολυμπιακός ισοφαρίζει και ο ρέφερι της αναμέτρησης φεύγει αιμόφυρτος από το γήπεδο, μετά από επίθεση του Άγγελου Φιλιππίδη και άλλων ανθρώπων του Παναθηναϊκού που ήταν μέσα στο γήπεδο. Τα γεγονότα μεταδίδονται ζωντανά!

* Η αυτοκρατορία του Ολυμπιακού αμφισβητείται. Το ντέρμπι της Ριζούπολης στις 11 Μαΐου του 2003 θα αναδείξει τον πρωταθλητή και μετά από εβδομάδες αντεγκλήσεων, έρχεται η ώρα για τον αγώνα. Πριν αρχίσει το ματς, επικρατεί κόλαση. Γίνεται επίθεση στα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού, στη φυσούνα, ενώ δεν μπορούν οι παίκτες των πρασίνων να κάνουν ζέσταμα από τις φωτοβολίες και τα αντικείμενα που έπεφταν. Το ματς διεξάγεται και ο Ολυμπιακός κερδίζει 3-0 και στέφεται πρωταθλητής. Μια από τις εικόνες του ματς ήταν η κίνηση του Άντζα πάνω στον ξαπλωμένο Κυργιάκο ως συνέχεια της ιστορίας του Γεροθόδωρου με τον Αναστόπουλο.

* Το ντέρμπι του Γιώργου Δούρου. Έτσι, τουλάχιστον, έχει μείνει στην ιστορία! Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός παίζουν για τον τίτλο και τα προβλήματα έχουν ξεκινήσει μήνες πριν με το θέμα της μετακίνησης φιλάθλων ή όχι. Ο Ολυμπιακός πάει, τελικά, στη Λεωφόρο χωρίς κόσμο, υπάρχουν καταγγελίες για κοριούς και κάμερες στα αποδυτήρια, ενώ η ατμόσφαιρα δεν είναι φιλική! Το ματς έρχεται ισόπαλο 2-2, με τις μπουνιές Τζιοβάνι και Κυργιάκου να κλέβουν την παράσταση και τον Δούρο να αποβάλει μόνο τον παίκτη του Ολυμπιακού, με το σκορ στο 1-2.

* Δύο ακόμα ντέρμπι, δύο επιστροφές. Στη Λεωφόρο, τον Απρίλιο του 2005, ο Αντώνης Νικοπολίδης τίθεται για πρώτη φορά αντίπαλος με την πρώην του ομάδα και αποφεύγει να βγει στον αγωνιστικό χώρο για το καθιερωμένο περπάτημα. Πριν αρχίσει ο αγώνας, μια φωτοβολίδα περνάει δίπλα του και καταλήγει στον αγωνιστικό χώρο. Το ματς λήγει 1-0 με σκόρερ τον Μιχάλη Κωνσταντίνου, ο οποίος λίγο καιρό μετά ακολουθεί τον Νικοπολίδη στο λιμάνι. Η δική του επιστροφή γίνεται στις 28 Αυγούστου, αλλά σε πολύ πιο ήρεμο κλίμα.

Μύθοι και πραγματικότητες

Όταν έγιναν τα επεισόδια στη Ριζούπολη, όλοι χρειάστηκαν λίγο χρόνο για να αντιληφθούν πόσο εκτεταμένα ήταν. Το πέρασμα των χρόνων τα μυθοποίησε… Αυτή είναι μόνο μια ιστορία! Δεκάδες μύθοι στη διάρκεια της ιστορίας των δύο ομάδων τείνουν να πάρουν μορφές θρύλου. Το πιο… γλυκό παραμύθι (;) έρχεται στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Ο Γιώργος Νταϊφάς και ο Γιώργος Βαρδινογιάννης έπαιζαν μια από τις παρτίδες τάβλι (τρώγοντας, μάλιστα, σάντουιτς), που έχουν μείνει στην ιστορία. Σε μια εξ αυτών, ο Νταϊφάς (πρόεδρος του Ολυμπιακού) λέει στον κολλητό του να πάρει τον Παναθηναϊκό, ώστε να έχουν κόντρα και στο ποδόσφαιρο. Ο «καπετάνιος» το σκέφτηκε, του άρεσε η ιδέα και το έκανε πραγματικότητα. Αργότερα οι δύο φίλοι έκοψαν ακόμα και την «καλημέρα» και μίλησαν στα τέλη της δεκαετίας του ’90. Ο μύθος λέει ότι ο Βαρδινογιάννης ήταν οπαδός του Ολυμπιακού, κάτι που ο ίδιος αρνείται κατηγορηματικά.

Η κόντρα που ξεκίνησε ως αστείο εξελίχθηκε πολύ πιο σοβαρά. Παραδοσιακά η μία ομάδα προσπαθούσε να χαλάσει τη μεταγραφή της άλλης, με πιο πρόσφατο παράδειγμα εκείνο του Φλάβιο Κονσεϊσάο, τον οποίο προσπάθησε να αποκτήσει ο Ολυμπιακός, ενώ γνώριζε την συμφωνία του με τον Παναθηναϊκό. Παλαιότερα, έχουν γίνει απαγωγές στο αεροδρόμιο για λογαριασμό του Παναθηναϊκού, όπως του Λούη Χριστοδούλου και του Κρις Καλατζή, που είχαν μπει στο αεροπλάνο από την Αυστραλία προς την Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού.

Επόμενο χόμπι ήταν οι «εσωτερικές» μεταγραφές. Ο Παναθηναϊκός άνοιξε το χορό και στην εποχή που μεσουρανούσε ο Γιώργος Βαρδινογιάννης έπαιρνε παίκτες από τον Ολυμπιακό. Οι πρώτοι ήταν Κυράστας και Γαλάκος και ακολούθησαν Σαργκάνης, Βαμβακούλας για να ξεχειλίσει το ποτήρι της οργής με τον Στράτο Αποστολάκη. Όταν ακόμα έπαιζε στον Παναιτωλικό, ο Παναθηναϊκό ήθελε τον Αποστολάκη, όμως τελικά τον απέκτησε ο Ολυμπιακό. Οι παράγοντες των ερυθρολεύκων καμάρωναν ότι νίκησαν τον Βαρδινογιάννης και σε μια εκδήλωση εκείνων των ημερών, παρουσία δημοσιογράφων, ο «καπετάνιος» λέει: «Τον άφησα να πάει στον Ολυμπιακό να πάρει εμπειρίες και σε πέντε χρόνια θα είναι δικός μου». Όπως κι έγινε… Εξαιτίας της μεταγραφής, είχε αναβληθεί το 1990 το Super Cup.

Μετά από χρόνια ήρθε η εκδίκηση του Ολυμπιακού. Ξεκίνησε με τον Κοσκωτά που προσπάθησε να πάρει Σαραβάκο και Αντωνίου, αλλά οι μεταγραφές ναυάγησαν. Η πρώτη γιατί ξέσπασε το σκάνδαλο και η δεύτερη γιατί ο Βαρδινογιάννης απείλησε ότι θα κόψει τη μπάλα στον Αντωνίου. Στην τελευταία δεκαετία, οι ερυθρόλευκοι είναι εκείνοι που τείνουν να παίρνουν παίκτες από τον Παναθηναϊκό, με ολοκληρωμένα παραδείγματα εκείνα των Νικοπολίδη και Κωνσταντίνου και άλλες περιπτώσεις (βλ. Μπασινάς, Λυμπερόπουλος, Παπαδόπουλος, Κυργιάκος, Καραγκούνης) να μένουν ανολοκλήρωτα.

Οι φανέλες

Στη διάρκεια των χρόνων υπήρξαν πολλοί ποδοσφαιριστές που φόρεσαν τις φανέλες αμφότερων των ομάδων. Ποδοσφαιριστές που πέρασαν από τα δύο στρατόπεδα κι έζησαν την αιώνια μάχη από δύο πλευρές. Ακολουθούν οι ποδοσφαιριστές που φόρεσαν πράσινα και ερυθρόλευκα.

Μιχάλης Σοφιανός (1960 από Παναθηναϊκό σε Ολυμπιακό μέσω Παναιγιάλειου)

Χάρης Γραμμός (1976 από Παναθηναϊκό σε Ολυμπιακό)

Αντώνης Αντωνιάδης (1978 από Παναθηναϊκό σε Ολυμπιακό)

Γιώργος Δεληκάρης (1978 από Ολυμπιακό σε Παναθηναϊκό)

Λευτέρης Πουπάκης (1981 από τον Ολυμπιακό στον Παναθηναϊκό μέσω ΟΦΗ. Το 1982 στον Ολυμπιακό από τον Παναθηναϊκό)

Μάικ Γαλάκος (1981 από Ολυμπιακό σε Παναθηναϊκό)

Γιάννης Κυράστας (1981 από Ολυμπιακό σε Παναθηναϊκό)

Νίκος Σαργκάνης (1985 από Ολυμπιακό σε Παναθηναϊκό)

Νίκος Βαμβακούλας (1985 από Ολυμπιακό σε Παναθηναϊκό)

Στράτος Αποστολάκης (1980 από Ολυμπιακό σε Παναθηναϊκό)

Τάσος Μητρόπουλος (1994 στον Παναθηναϊκό με ενδιάμεσο σταθμό ΑΕΚ)

Γιώργος Καπουράνης (1992 στον Παναθηναϊκό με ενδιάμεσους σταθμούς)

Κρις Καλαντζής (1992 από Παναθηναϊκό σε Ολυμπιακό)

Αντώνης Νικοπολίδης (2004 από Παναθηναϊκό σε Ολυμπιακό)

Μιχάλης Κωνσταντίνου (2005 από Παναθηναϊκό σε Ολυμπιακό)

* Ο Λάκης Πετρόπουλος είναι ο μόνος Έλληνας προπονητής που έχει προπονήσει και τις δύο ομάδες και, μάλιστα, έχει κατακτήσει πρωτάθλημα και με τους δύο.

πηγή: www.sportime.gr

Anastasis
05-03-2007, 00:57
* Περίπου μιάμιση ώρα πριν την έναρξη του ντέρμπι και αρκετός κόσμος του Ολυμπιακού βρίσκεται ήδη στις εξέδρες του Καραϊσκάκη. Οι υπόλοιποι βρίσκονται στα πέριξ του γηπέδου και είτε πίνουν καφέ, είτε ψωνίζουν από τα καταστήματα.

* Την άφιξη του Μπιλ Κλίντον θυμίζουν τα αστυνομικά μέτρα έξω από το γήπεδο Καραϊσκάκη αλλά και στα γύρω στενά.

* Μεγάλη είναι η κίνηση στους δρόμους γύρω από το γήπεδο.

* Περίπου στις 17.20 έφτασε στο γήπεδο Καραϊσκάκη η αποστολή του Ολυμπιακού και έτυχε θερμής υποδοχής από τους οπαδούς της ομάδας.

* Mικρής έκτασης επεισόδια σημειώθηκαν περίπου μιάμιση ώρα πριν τη σέντρα του ντέρμπι όταν μερίδα οπαδών του Ολυμπιακού προσπάθησε να μπει στο γήπεδο χωρίς εισιτήριο. Η επέμβαση της Αστυνομίας ήταν άμεση και τους απομάκρυνε με χρήση χημικών.

* Περίπου μία ώρα πριν την έναρξη του αγώνα κατέφθασαν στο γήπεδο μερικά από τα μέλη της διοίκησης του Παναθηναϊκού, μαζί με τον Αλέξη Τζόρβα.

* Στις 17.50 έφτασε στο γήπεδο, με τη συνοδεία ισχυρής αστυνομικής δύναμης, η αποστολή του Παναθηναϊκού. Οπως ήταν αναμενόμενο αποδοκιμάστηκε έντονα από τους οπαδούς του Ολυμπιακού.

* Στις 17.57 Οι ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού βγαίνουν στον αγωνιστικό χώρο για την πρώτη αναγνωριστική βόλτα και όπως ήταν αναμενόμενο αποδοκιμάζονται έντονα.

* Στις 18.15 βγήκαν για προθέρμανση οι Εμπέντε και Γκαλίνοβιτς μέσα σε έντονες αποδοκιμασίες από τον κόσμο του Ολυμπιακού. Δεκάδες τα αντικείμενα που έπεσαν προς το μέρος των δύο τερματοφυλάκων, εκκλήσεις από τα μεγαφώνα να ηρεμήσει η κατάσταση.

* Λίγο νωρίτερα βγήκε για προθέρμανση ο Αντώνης Νικοπολίδης μέσα σε αποθέωση.

* Περίπου 40 λεπτά πριν τη σέντρα και η προσέλευση του κόσμου στις εξέδρες συνεχίζεται.

* Στις εξέδρες του γηπέδου Καραϊσκάκη βρίσκεται και ο Οτο Ρεχάγκελ.

* Xωρίς προβλήματα κάθισε στον πάγκο του ο Βίκτορ Μουνιόθ.

* Αγριεμένος μπήκε στο γήπεδο ο Ιβανσιτς που πέταξε με δύναμη τη φανέλα που φορούσε στο χόρτο.

* To γήπεδο γέμισε περίπου στις 18:30.

* Mε δυσκολία γινόταν η προθέρμανση των τερματοφυλάκων του Παναθηναϊκού λόγω των αντικειμενών εναντίον τους. Σάββας Θεοδωρίδης και Κούλης Δουρέκας έσπευσαν να ηρεμήσουν την κατάσταση.

* Κεντρικό πρόσωπο στα συνθήματα των οπαδών του Ολυμπιακού είναι ο Σωτήρης Νίνης. Ποικίλα τα συνθήματα σχετικά με το νεαρό της ηλικίας του και την καταγωγή του.

* Τα εξ’ αμάξης άκουσε ο Γιάννης Γκούμας από τους οπαδούς του Ολυμπιακού. Ο αρχηγός του Παναθηναϊκού μπήκε τελευταίος στα αποδυτήρια μετά το τέλος της προθέρμανσης.

* Τα....καρότα που έπεσε στο γήπεδο ήταν πάρα πολλά. Οι υπεύθυνοι του γηπέδου βαρέθηκαν να μαζεύουν.

* Καπνογόνα πέταξαν οι οπαδοί του Ολυμπιακού λίγο μετά την έναρξη του δεύτερου μέρους με αποτέλεσμα η ατμόσφαιρα να γίνει αποπνικτική.

* Μικροένταση δημιουργήθηκε ανάμεσα στους οπαδούς του Ολυμπιακού με αφορμή τα καπνογόνα που έπεσαν και δημιούργησαν πρόβλημα στους παίκτες.

* Μερίδα φιλάθλων του Ολυμπιακού χειροκρότησε τον Νίνη κατά την αποχώρησή του.

* Ενταση προκλήθηκε στα δημοσιογραφικά θεωρεία μετά το τέλος του ματς.

* Στα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού βρέθηκαν οι κ.κ. Μήτσου και Ζαβραδινός για να συγχαρούν τους παίκτες των "πρασίνων".

Anastasis
05-03-2007, 00:59
α και να προσθεσω εγω με την σειρα μου....

δε σας χαλασε γαυρακια

biancoverde
06-03-2007, 20:54
Συγχαρητήρια στο Γιώργο για το πρώτο post. Πολύ καλό.
Που το ανακάλυψες;
Να φανταστείς πως αν και φίλος του Εθνικού (από τις Ελληνικές ομάδες, γιατί από τις Ευρωπαϊκές είμαι Παναθηναϊκός) δεν ήξερα ότι εμείς βαφτίσαμε τους φίλους του Ολυμπιακού "γάβρους"...

vatraxos
07-03-2007, 00:27
Συγχαρητήρια στο Γιώργο για το πρώτο post. Πολύ καλό.
Που το ανακάλυψες;
Να φανταστείς πως αν και φίλος του Εθνικού (από τις Ελληνικές ομάδες, γιατί από τις Ευρωπαϊκές είμαι Παναθηναϊκός) δεν ήξερα ότι εμείς βαφτίσαμε τους φίλους του Ολυμπιακού "γάβρους"...

ούτε εγώ το ξερα!!

Γενικά στο sportime βρίσκει κανείς πολύ ενδιαφέροντα άρθρα..

vatraxos
07-03-2007, 00:30
Και δύο ενδιαφέροντα άρθρα, από τον απολαυστικό αντώνη πανούτσο..

Σε μία ώρα μπορείς: 1) Να παντρευτείς. 2) Να χωρίσεις. 3) Να κάνεις σεξ (οι νεότεροι δύο φορές). 4) Να πας με το Dolphin στην Υδρα. 5) Να περάσεις τις πέντε πρώτες πίστες του Company of Heroes. 6) Να μαγειρέψεις κοτόπουλο με πατάτες. 7) Να διαβάσεις τις πρώτες 60 σελίδες του Αλεξάντερ Πλατς. 8) Να κάνεις μια μπουγάδα. 9) Να πας σε ψησταριά στη Χασιά. 10) Να δεις σε βίντεο το χθεσινό ντέρμπι.

Ακόμα και οι χορτοφάγοι που δεν πλένουν τα ρούχα τους και έχουν πρόβλημα με τη λίμπιντο -δεν θα προτιμούσαν βέβαια να πηδάνε μπροστά στο πλυντήριο τρώγοντας παϊδάκια- από το να βλέπουν 60 λεπτά της ώρας να φεύγουν, με τον Καστίγιο στο 35ο λεπτό να μην μπορεί να κοντρολάρει την μπάλα και τον Εμπέντε να βγαίνει και να αποκρούει, θα προτιμούσαν να έχουν κάνει κάτι άλλο. Οσοι, πάντως, από επαγγελματισμό, φανατισμό ή βίτσιο είδαν το χθεσινό ματς, μπορούν να βγάλουν κάποια συμπεράσματα.
Το καλό παιχνίδι του σημερινού Παναθηναϊκού είναι να κρατάει δύο φουνταριστά αμυντικά χαφ μπροστά από τα στόπερ του, και στο χθεσινό παιχνίδι αυτοί ήταν ο Τζιόλης και ο Μπόβιο, με την τετράδα των αμυντικών να μένει πίσω εκτός από τις στημένες φάσεις. Μια τακτική καλή για να ελπίζεις ότι θα πάρεις ματς στο οποίο δεν κατεβαίνεις ως φαβορί, αλλά όχι αυτά στο οποίο είσαι υποχρεωμένος να επιβάλεις το παιχνίδι σου. Δεν είναι συμπτωματικό ότι ο Παναθηναϊκός φτιάχνει την πρώτη επικίνδυνη φάση όταν ο Νίλσον ανεβαίνει, βγάζει τη σέντρα και η μπάλα πηγαίνει έπειτα από βολέ του Ιβανσιτς στα χέρια του Νικοπολίδη. Αυτά τα ωραία γίνονται στο 73ο λεπτό. Οποιος θυμάται ματς στο οποίο ο Παναθηναϊκός σε ματς με τον Ολυμπιακό δημιουργεί την πρώτη σοβαρή φάση στο τελευταίο τέταρτο του αγώνα, πρέπει να έχει καλύτερο μνημονικό ή μεγαλύτερη ηλικία. Οχι ότι ο Ολυμπιακός έχει στο μεταξύ τρελάνει τον Παναθηναϊκό στις ευκαιρίες.
Γιατί η πρώτη μεγάλη πραγματικά ευκαιρία του Ολυμπιακού γίνεται στο 72', όταν Τζιόλης αποκρούει άσχημα με κεφαλιά, ο Οκκάς προσπαθεί να πιάσει ανάποδο ψαλίδι που βγαίνει τζούφιο και ο Καστίγιο που βλέπει την μπάλα να του έρχεται στα πόδια αποφασίζει να κρεμάσει τον Εμπέντε από τα πέντε μέτρα. Πώς γίνεται να κρεμάσεις τον τερματοφύλακα στα πέντε μέτρα; Σηκώνοντας την μπάλα 10 μέτρα, που, εκτός αν ο τερματοφύλακας είναι παράλυτος, θα προλάβει να κάνει βήματα πίσω και να την μπλοκάρει -ή απλά δεν γίνεται. Γίνεται πολύ εύκολα όμως να πετάξεις την μπάλα ψηλά και άουτ, ένα επίτευγμα που έχει καταγραφεί στο παλμαρέ του νεαρού Ουρουγουανού άσου.

Η δεύτερη ευκαιρία του Ολυμπιακού είναι από στημένη φάση, όταν από φάουλ του Ριβάλντο ο Στολτίδης προσπαθεί να σκοτώσει με κεφαλιά ή με σουτ τον Εμπέντε σημαδεύοντάς τον στη μούρη. Τελικά Στολτίδης, Μπόρχα και Τοροσίδης επιτίθενται ομαδικά προσπαθώντας να πατήσουν τον Εμπέντε σαν κατσαρίδα, αλλά ούτε αυτό πετυχαίνουν ούτε -πολύ περισσότερο- να βάλουν την μπάλα γκολ.

Βεβαίως από την άλλη πλευρά, του Παναθηναϊκού, πολύτιμα συμπεράσματα μπορούν να βγουν που θα χρησιμεύσουν και στο μέλλον. Οπως για παράδειγμα ότι ο καλύτερος τρόπος ανάπτυξης είναι το κοντό σου φορ να πρεσάρει το ψηλό στόπερ των αντιπάλων που σε ένα illusion de grande αποφασίζει ένα λεπτό πριν από τη λήξη του ματς ότι είναι μειωτικό να πετάξει την μπάλα πλάγιο άουτ ή να αποκρούσει και ότι είναι η μετενσάρκωση του Βαλντεράμα που για μυστηριώδεις λόγους βρέθηκε στην άμυνα του Ολυμπιακού με την υποχρέωση να φτιάξει παιχνίδι. Αν το πολύτιμο συμπέρασμα για τον Παναθηναϊκό είναι ότι η ανάπτυξη ήταν σωστή επειδή ο Ανατολάκης αποφάσισε να ντριμπλάρει τον Σαλπιγγίδη δίνοντάς του την ευκαιρία να κλέψει την μπάλα και να δώσει πάσα στον αφύλαχτο Παπαδόπουλο, η τέχνη της ποδοσφαιρικής τακτικής πρέπει να είναι δυσκολότερη από όσο νόμισα. Αν υπάρχουν κάποιοι που αξίζουν επαίνους για την εμφάνισή τους, αυτοί είναι οι οπαδοί του Ολυμπιακού. Οχι επειδή στο πρώτο κόρνερ του Ιβανσιτς έραιναν τον Αυστριακό με αντικείμενα, με αποτέλεσμα να εμφανιστούν δύο υπέροχοι χοντροί σεκιουριτάδες με εμφάνιση ZZ Top, ούτε γιατί κόντεψαν να ξεκάνουν από ασφυξία το δικό τους τέρμα ανάβοντας βεγγαλικά. Αλλά γιατί δεν ανταπέδωσαν το χειροκρότημα των παικτών τους στο τέλος του αγώνα. Κάφροι σε συμπεριφορά; Πολλοί, για να μην πω οι περισσότεροι. Πελάτες και χειροκροτητές; Ούτε με σφαίρες.

πηγή: www.sportfm.gr

vatraxos
07-03-2007, 00:33
Κάποτε το θέατρο ήταν όπως το γήπεδο. Ο θεατής ενίοτε χειροκροτούσε, αλλά συνήθως ξεφώνιζε και πετούσε λαχανικά όταν η παράσταση δεν του άρεσε. Μια πάρα πολύ όμορφη συνήθεια που, αν είχε διατηρηθεί στις μέρες μας, δεν θα βλέπαμε τις συνηθισμένες θεατρικές παπάρες. Στον ρωμαϊκό ιππόδρομο, αν ο ηττημένος μονομάχος είχε ικανοποιήσει με την εμφάνισή του και δεν είχε σκοτωθεί, οι θεατές ζητούσαν από τον αυτοκράτορα να του χαρίσει τη ζωή, διαφορετικά ο αυτοκράτορας έστρεφε τον αντίχειρα στο χώμα και ο νικητής δεν είχε πρόβλημα να τον στείλει καλοτάξιδο. Η πρακτική της επιβράβευσης ή αποδοκιμασίας στα δημόσια θεάματα στις μέρες μας έχει διατηρηθεί στο ποδόσφαιρο. Και αν υπάρχει ένας λόγος που το ποδοσφαιρικό θέαμα έχει ζωντάνια, είναι και αυτός.

Ο Τζόρτζεβιτς το βράδυ της Κυριακής αποδοκιμάστηκε μαζί με τους άλλους παίκτες του Ολυμπιακού. Εχοντας θλάση και ταλαιπωρούμενος από ίωση, ο Τζόρτζεβιτς θα μπορούσε να έχει γλιτώσει το ξεφωνητό μένοντας στο σπίτι του. Πήρε όμως το ρίσκο, μπήκε στο γήπεδο και εφόσον η ομάδα του δεν έπαιξε την μπάλα που περίμεναν οι οπαδοί της, δικαίως αποδοκιμάστηκε. Είναι το ρίσκο του επαγγελματία και όποιος το αντέχει. Είναι και το χαρακτηριστικό του γηπέδου το οποίο, περισσότερο από κάθε άλλο, προσπαθούν να εξαλείψουν οι διοικήσεις. Δημιουργώντας ένα κοινό λιγότερο κάφρικο, αλλά περισσότερο ηλίθιο από το σημερινό.

Το όνειρο κάθε ιδιοκτήτη ομάδας είναι να έχει το γήπεδο γεμάτο από μερικές δεκάδες χιλιάδες πρόβατα που θα χειροκροτούν τους παίκτες του και θα αποδοκιμάζουν τους αντιπάλους. «Επειδή οι παίκτες βοηθούνται από το χειροκρότημα και όχι τις αποδοκιμασίες». Πολύ βολικό... Ο ιδιοκτήτης θα μπορεί να φέρνει ό,τι φτηνό σαπάκι υπάρχει και ο οπαδός κλάπα κλούπα. Χειροκρότημα. Το καταλαβαίνω σε ονομαστικές γιορτές που σε έχουν προσκαλέσει και η καρυδόπιτα είναι ψιλομάπα να μην το λες στην οικοδέσποινα, αλλά σε κάποιον που χρεώνει την είσοδο είναι δικαίωμά σου να του δείξεις πώς νιώθεις για το ταλέντο του θιάσου που σε χρεώνει να δεις.

Επίσης υπάρχει και η «στην Ευρώπη οι τουαλέτες είναι πιο καθαρές» άποψη. Είναι η δημοσιογραφική θέση πως ό,τι και να κάνουμε, είναι σκάρτο, ενώ στην Ευρώπη το κάνουν καλά. Στην ποδοσφαιρική εκδοχή υποτίθεται ότι οι Αγγλοι οπαδοί ποτέ δεν αποδοκιμάζουν παίκτες της ομάδας τους. Ρωτήστε και τον Κρις Κόλμαν της Φούλαμ που, αν ο Καπετάνος και ο Βύντρα είχαν ακούσει το ξεφωνητό που είχε φάει στις τελευταίες του σεζόν, σήμερα θα οδηγούσαν ταξί.
Την πίεση ο παίκτης ή την αντέχει ή δεν την αντέχει. Και αυτός που θα επηρεαστεί από το «ου» των οπαδών της ομάδας του θα στείλει την μπάλα στα περιστέρια στην περιοχή των αντιπάλων ή θα γκελάρει στη δική του. Η αποδοκιμασία των παικτών από οπαδούς της ίδιας τους της ομάδας είναι κάτι σκληρό, αλλά τελικά βοηθάει να φανεί πόσο βαριά είναι η φανέλα που καθένας τους μπορεί να φορέσει.

Σε κάθε φαινομενικά ανεξήγητο αποτέλεσμα, όπως η ήττα του Ολυμπιακού στο Καραϊσκάκη, δημιουργούνται μύθοι, ερωτήματα, απαιτήσεις και υποψίες. Για να δούμε ένα ποτ πουρί από αυτά που έλεγαν οπαδοί του Ολυμπιακού αμέσως μετά το ματς.

Ο μύθος του δεύτερου ενόχου. Εκτός του Ανατολάκη, ευθύνη έχει και ο Σέζαρ που δεν μάρκαρε τον Παπαδόπουλο. Δεν παρατήρησα πού ήταν ο Σέζαρ, αλλά το μόνο σημείο όπου δεν θα έπρεπε να βρίσκεται ήταν κοντά στον Παπαδόπουλο. Οταν ένας παίκτης έχει την κατοχή της μπάλας, η ευθύνη του συμπαίκτη του είναι να βρίσκεται κάπου ξεμαρκάριστος ώστε να μπορεί να δώσει βοήθειες. Ο Ανατολάκης έχει φύγει με την μπάλα προς τα δεξιά κοντά στη γραμμή του πλαγίου. Για να μείνει ξεμαρκάριστος με δυνατότητα βοήθειας ο Σέζαρ πρέπει να βρεθεί ακόμα κοντύτερα στην πλάγια γραμμή. Τότε το κέντρο της άμυνας του Ολυμπιακού θα είναι εντελώς κενό. Επίσης, εφόσον ο Ανατολάκης έχει κατοχή, η θέση του Τοροσίδη είναι μπροστά από το στόπερ για να μπορεί να πάρει την μπάλα, αν ο Ανατολάκης δοκιμάσει να την πασάρει παράλληλα με τη γραμμή; Sorry, αλλά ο Ανατολάκης έχει απόλυτη ευθύνη, όπως και ο Νικοπολίδης δεν έχει την παραμικρή. Με τη σέντρα του Σαλπιγγίδη να έρχεται παράλληλα με τη γραμμή της μεγάλης περιοχής, ο Νικοπολίδης το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να βγει σαν τερματοφύλακας του χόκεϊ στον πάγο, προσπαθώντας να καλύψει το μέγιστο οπτικό πεδίο του αντίπαλου φορ. Από εκεί και πέρα, είναι στις ικανότητες του φορ να βάλει το γκολ και ο Παπαδόπουλος ζυγιάζει το πόδι αρκετά καλά ώστε να στείλει την μπάλα στη γωνία.
Το ερώτημα της λάθος σύνθεσης. Θα έπαιζε καλύτερη μπάλα ο Ολυμπιακός αν δεν ξεκινούσε ο Ριβάλντο; Στο ματς με τον Εργοτέλη ο Ολυμπιακός χωρίς τον Ριβάλντο ήταν πιο κινητικός. Ο Λεμονής ήξερε ότι ο Ριβάλντο είχε κάνει μιάμιση προπόνηση. Επρεπε λοιπόν ο προπονητής του Ολυμπιακού να τον ξεκινήσει ή να κατεβάσει τον Τοροσίδη στα χαφ, Πάντο και Ζεβλάκοφ στο πλάι και να τον βάλει στο παιχνίδι μόνο για ένα μισάωρο και αν η κατάσταση είχε στραβώσει, ακριβώς όπως έγινε με τον Τζόρτζεβιτς. Η απάντηση είναι ότι για να νικήσεις τον Εργοτέλη χρειάζεσαι λιγότερη ποιότητα από ό,τι τον Παναθηναϊκό. Επίσης, ότι αν ο ένας από τους δύο ποιοτικότερους παίκτες του Ολυμπιακού ήταν εντάξει, ο Λεμονής θα μπορούσε να κρατήσει τον άλλον στον πάγκο. Και με τους δύο σε μέτρια κατάσταση, ο Λεμονής διάλεξε να ξεκινήσει αυτόν με τις λιγότερες ζημιές. Οσο για το ερώτημα αν έκανε λάθος ο Λεμονής στον παίκτη που αποφάσισε να ξεκινήσει, ο Ριβάλντο είναι πιο γκολτζής από τον Τζόρτζεβιτς και είχε λιγότερα προβλήματα υγείας. Ούτως ή άλλως, η κριτική σε έναν προπονητή μπορεί να γίνει όταν υπάρχουν πρωτοτυπίες στη σύνθεση. Οταν ο πάγκος είναι δύο κλάσεις κατώτερος από ό,τι η ενδεκάδα, όπως συμβαίνει στον Ολυμπιακό, για να μην ξεκινήσει παίκτης από τους βασικούς θα πρέπει να πλησιάζει το 67% της αναπηρίας του ΙΚΑ.

Απαίτηση για ανανέωση. «Πρόεδρε, κρέμασέ τους σιγά σιγά τα παπούτσια» που έγραφε και ο «Πρωταθλητής». Το πρόβλημα είναι αυτό που υποσυνείδητα εμφανίστηκε στον τίτλο. «Σιγά σιγά». Οι οπαδοί του Ολυμπιακού κατά βάθος έχουν μια διχασμένη αντίληψη για την ανανέωση, γεγονός που αντανακλά σε μια διοίκηση που κινείται με τη λογική του οπαδού. Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, όπως και κάθε άλλης ομάδας, γουστάρουν να δουν νέα πρόσωπα. Ξέρουν όμως ότι, από την ώρα που πουν το οριστικό «αντίο» παίκτες επιπέδου Τζόρτζεβιτς και Ριβάλντο, ο Ολυμπιακός θα βασίζεται στην τύχη και όχι στην οικονομική άνεση για να τους αντικαταστήσει. Εκεί κολλάει το «σιγά σιγά», όπως στις σχέσεις που, από τη μία, ξέρεις ότι τελείωσαν, αλλά, από την άλλη, υπήρχε πολλή αγάπη για να την τελειώσεις απότομα. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί οι καβγάδες να επαναλαμβάνονται, αλλά ο χωρισμός δεν είναι τόσο τραυματικός όσο αν γινόταν με τη μία. Οι οπαδοί καταλαβαίνουν ότι το τέλος στη σχέση έρχεται, αλλά, από την άλλη, το άγνωστο τους κάνει να θέλουν να έρθει «σιγά σιγά».

Υποψίες για στήσιμο. «Καλά δεν είδατε ότι ο Μπόρχα σημαδεύει την κεφαλιά έξω. Δεν είδατε ότι ο Ανατολάκης, που είναι το παιδί του προέδρου, κάνει το πέναλτι στον Παπαδόπουλο και επειδή ο Κασναφέρης δεν το δίνει, αφήνει τον Σαλπιγγίδη να του κλέψει την μπάλα». Οταν η εφημερίδα που διευθυντής της είναι ο πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Αθλητικού Τύπου βγαίνει με πρωτοσέλιδο «Αγριο Κράξιμο» και από κάτω γράφει ότι οι αιώνιοι εταίροι του ποδοσφαίρου έβαλαν την ΑΕΚ στη γωνία και την κράτησαν στην τρίτη θέση, υπάρχει απαίτηση από τον οπαδό της κερκίδας; Βεβαίως έχει δικαίωμα να πιστεύει ότι το ματς ήταν προκαθορισμένο. Τώρα γιατί ο Ανατολάκης να είναι ο καλύτερος παίκτης του Ολυμπιακού μέχρι το λάθος, όση υποχρέωση έχει να το εξηγήσει ο οπαδός στην κερκίδα, κάτι λιγότερη έχει να την εξηγήσει ο πρόεδρος.

Είτε ο Ολυμπιακός είχε κερδίσει με δύο γκολ διαφορά είτε είχε χάσει, η εντύπωσή μου για τις δύο ομάδες παραμένει ίδια με αυτή που είχα πριν από το ματς. Ο Παναθηναϊκός υπερτερεί συντριπτικά του Ολυμπιακού στην επίθεση. Ακόμα και αν δεν πάρει επιθετικό, ο Τσίγκας που είναι τέταρτη επιλογή είναι καλύτερος από τη δεύτερη επιλογή του Ολυμπιακού, που γίνεται πρώτη όταν τραυματίζεται ο Κωνσταντίνου. Με τον Κωνσταντίνου τον επόμενο χρόνο να πιάνει τα 30, να έχει βαρύ σκαρί και να έχει καπνίσει τα περισσότερα Marlboro μετά τον «Τζόλε», ακόμα και ένας μόνο επιθετικός για τον Ολυμπιακό δεν είναι αρκετός. Από εκεί και πέρα, στα χαφ ο Ολυμπιακός έχει την ποιότητα, αλλά επίσης την ηλικία και την έλλειψη πάγκου, ενώ στα μπακ με Τοροσίδη, Ζεβλάκοφ ο Ολυμπιακός είναι καλύτερος του Παναθηναϊκού. Οι δύο κεντρικοί σε αμφότερες τις ομάδες μια γκελίτσα σε κάθε ματς θα την κάνουν. Αν υπάρχει ένα συμπέρασμα που αυτό το ματς επιβεβαίωσε, είναι ότι ο Ολυμπιακός χρειάζεται διπλάσιες μεταγραφές από τον Παναθηναϊκό και ακόμα και έτσι οι νέοι παίκτες χρειάζονται χρόνο για να προσαρμοστούν.

πηγή: www.sportfm.gr

biancoverde
07-03-2007, 01:07
Όντως ο Πανούτσος είναι απολαυστικός.
Όποιος όμως σήμερα δεν παρακολούθησε το κεντρικό δελτίο Ειδήσεων του Alter έχασε.
Ένας αυθεντικός Γεωργίου να τα χώνει σε Βαρεμένο και Χαρδαβέλλα αποκαλώντας τους "νούμερα", που "αν δουν στο δρόμο μια πράσινη μπάλλα θα την περάσουν για καρπούζι" και το πάνελ να γίνεται μύλος με την παρέμβαση Κολοκοτρώνη & Γκόντζου και πολλά άλλα ωραία σχετικά με το αν το ντέρμπι ήταν στημένο ή όχι...
Σίγουρα ο Θέμος έχει "θέμα"...